„„Adam kazał mi opowiadać z największymi szczegółami ostatnią bytność moją w Kownie w rok po jego wyjeździe..."
Mówiono prawie o wszystkich z salonu państwa Kowalskiej) i o wszystkich najbliższych Adamowi ludziach, między innymi o pannach Siwickich, a także o gadatliwej papudze, poczciwym psie Bauzerze, złośliwym mopsie, o koniach doktora...
„O jednej tylko Maryli jak dawniej zawsze, tak i teraz ani wzmianki nie było".
Jr^^r rcdsiawimy n
ajpierw głównych bohaterów tego mi1 losncgo dramatu, który komentowany był przez wiele V—artystycznych środowisk ówczesnej Europy. Ponieważ zainteresowani nie zabiegali specjalnie o dyskrecję, rozgrywał się on niejako publicznie. Nie sprzyjało to intymności ani skupieniu w momentach kryzysowych, pomagało tylko rozniecać namiętności i utwierdzać się w zranionej dumie; było wodą na młyn tych wszystkimi kibiców literackich, którzy prz okazji chcieli poczuć się lepsi i zagarnąć z tego wysokiego płomienia trochę iskier dla własnej sławy.
Aurora Dupin, urodzona w Paryżu 5 lipca 1804. córka oficera armii napoleońskiej i tancerki, po kądzieli pochodziła w prostej linii od słynnego marszałka saskiego syna Augusta II Mocnego i Aurory von Konigsmark. na cześć której otrzymała imię. Wychowywała się u babki w pałacyku w Nohant. a następnie na pensji w klasztorze.“(8)