„2. Rewolucja Lutowa 1848 roku w Paryżu. Rewolucję Lutową w Paryżu wywołały zastój w przemyśle i bezrobocie mas ludowych. W kraju pogłębiał się konflikt opozycji z rządem Guizota (rząd stosował represje, a masy domagały się udziału w życiu politycznym). Rewolucję wywołał wydany 22 lutego 1848 r. zakaz rządu dla bankietu opozycji. Doszło do budowy pierwszych barykad, starć z wojskiem i policją. Nic nie dało odwołanie się rządu do Gwardii Narodowej, wieczorem 23 lutego masy pod czerwonym sztandarem ruszyły z Placu Bastylii. Doszło do starć, w których zginęło trzydziestu sześciu demonstrantów. Jeszcze tej nocy Paryż pokrył się siecią barykad i rząd Giuzota musiał podać się do dymisji. Powstał nowy na czele z Thiersem i Barrotem ale na niewiele się to zdało. 24 lutego powstańcy opanowali magazyny wojskowe i obsadzili poszczególne dzielnice miasta. Król Ludwik Filip abdykował i zbiegł do Anglii. Proklamowano Rząd Tymczasowy złożony z przedstawicieli liberalnej burżuazji z poetą Lamartinem na czele. Do Izby Deputowanych wtargnął jednak uzbrojony tłum, który domagał się republiki. Do Rządu Tymczasowego masy delegowały swych przedstawicieli Blanca i Alberta. 25 lutego rewolucjonista i demokrata Raspail zażądał od Rządu Tymczasowego proklamowania republiki. Rząd ogłosił wolność prasy i zebrań, zniesienie kary śmierci za przestępstwa polityczne, zniesienie niewolnictwa w koloniach oraz uwolnienie więzionych za długi. Dewizą republiki stało się hasło Rewolucji Francuskiej „Wolność, równość, braterstwo".“(9)