„Inka tytuł starożytnych władców Peru, później nazwa całego zamieszkującego tam ludu.
uczonemu na swobodne poruszanie się w obrębie faktorii. Przypuszczano bowiem, że nawet nie pomyśli o ucieczce. Zresztą faktorię oddzielało od innych dzielnic miasta wysokie ogrodzenie i wcale nie było łatwo wydostać się stamtąd na zewnątrz.
Posiadłość, chociaż dobrze strzeżona, była dość rozległa, liczyła bowiem w obwodzie co najmniej milę. Najrzadsze owady kontynentu ukrywały się wśród drzew, krzewów, wysokich traw spotykanych tylko w Afryce nad brzegami strumienia, w strzechach baraków i chat, i jeśli nie przysparzały kuzynowi Benedyktowi bogactwa, to przynajmniej dawały mu szczęście. Udało mu się odkryć kilka niezwykłych owadów, które tak pilnie badał bez okularów, że o mało nie stracił wzroku. Dzięki tym zdobyczom powiększył znacznie swoje cenne zbiory i położył podwaliny pod entomologię afrykańską. Gdyby jeszcze jego szczęśliwa gwiazda pozwoliła mu odnaleźć nikomu nie znanego owada i związać z tym odkryciem swoje nazwisko, kuzyn Benedykt zaspokoiłby raz na zawsze swoje najskrytsze pragnienia.
Jeżeli posiadłość Alveza była dostatecznie duża, aby umożliwić naukowe wyprawy kuzyna Benedykta, to Jackowi, który mógł do woli zażywać swobody, wydawała się ona ogromna. Chłopczyk jednak mało korzystał z rozrywek właściwych jego wiekowi. Z rzadka tylko odchodził od matki, która nie lubiła go puszczać samego i wciąż obawiała się jakiegoś nieszczęścia. Jack wspominał często od dawna nie widzianego ojca i pragnął wrócić do niego jak najprędzej. Wypytywał się o wszystkich o starą Nan, o przyjaciela Herkulesa,“(13)